Ενδιαφέρον θέμα

Τετάρτη 25 Μαΐου 2016

Το κύπελλο του 1983 στους μαύρους χρόνους

Το φετινό κύπελλο με το θρίαμβο επι των γαύρων με 2-1, μετά από τις περιπέτειες και τη πρώτη επανεμφάνιση στη μεγάλη κατηγορία. Η νίκη της φτωχής σχετικά ΑΕΚ επί των δεκαπλάσια αμοιβομένων παιχτών του οσφπ μου θύμισε το κύπελο του 1983 στον 4ο χρόνο ο μοναδικός τίτλος  στα 10 μαύρα χρόνια επί προεδρίας Ζαφειρόπουλου.

Ήταν το κύπελο που πήρε ο μεγάλος Στέλιος Μανωλάς σαν παίχτης αφού τώρα το πήρε σαν προπονητής.



Τότε νικήσαμε 2 φορές το γαύρο στα προημιτελικά με 2-1 και 1-0 και στο τελικό ο θρίαμβος επι του ΠΑΟΚ στο τελικό του ΟΑΚΑ με 2-0 μας έδωσε το πρώτο μετά απο χρόνια τίτλο που πανηγυρίσαμε έξαλα. (Πήραμε και εκδίκηση απο τον αποκλεισμό απ το ΠΑΟΚ στα ημιτελικά του επεισοδιακού αγώνα του 81 στη Χαλκίδα, λόγο τιμωρίας της έδρας μας).


Ο τελικός


Ήταν Τετάρτη 29 Ιουνίου 1983, διαιτητής ο Αντώνης Βασάρας και επόπτες οι Κουναλάκης, Γερμανάκος.


Το γήπεδο ήταν κατάμεστο.
Εισιτήρια: 72.240

Τα γκόλ της ΑΕΚΑΡΑΣ έβαλαν ο Θεωμάς Μαύρος στο 27' με σουτ και ο Βλάχος στο 80' πάλι με σουτ.

Ο προπονητής Χέλμουτ Σενέκοβιτς κατέβασε στο τελικό τους:
 Χρήστος Αρβανίτης
 Λύσανδρος Γεωργαμλής
 Βαγγέλης Παραπραστανίτης
 Στέλιος Μανωλάς
Τάκης Καραγκιοζόπουλος (65' Μιχάλης Τζιράκης)
Ντίνος Μπαλλής
Γιάννης Δίντσικος (78' Μίροσλαβ Ράντονιτς)
 Χρήστος Αρδίζογλου
Μανώλης Κώττης
Βαγγέλης Βλάχος Αρχηγός ποδοσφαιρικής ομάδας (η μεγάλη ντροπή της ΑΕΚ μαζι με τον Αλεξανδρή)
Θωμάς Μαύρος


σημείωση:

Για όσους δε γνωρίζουν σε 28 αγώνες με το γαύρο στο κύπελλο έχουμε 13 νίκες - προκρίσεις έναντι 15 στις 28 αναμετρήσεις που έχουν προηγηθεί.

Όποιος έφτιαξε τη φωτο να μου πει να γράψω το όνομα του.

Τετάρτη 4 Μαΐου 2016

Το βόλεϋ της ΑΕΚ, η ιστορία από την αρχή

Εγώ πρώτη φορά παρακολούθησα αγώνα βόλεϋ της ομάδας μας μόλις ξαναιδρύθηκε το 1982,  όταν έπαιζε στη 3η ή 4η κατηγορία της Αθήνας.  Έδρα μας το γυμναστήριο της Λεοντίου σχολής.

Στα εκτός έδρας πηγαίναμε οι 4-8 φίλαθλοι (ταχυδρόμος, Μίλτος, Σπύρος Μιχαλάς, εγω (Μισελ), Αυστραλός, Τονταϊ, Σακης Ζοφριά),  με το πούλμαν της ομάδας. Ο προπονητής κύριος Ορέστης Παπαδόπουλος, ένας σπουδαίος άνθρωπος μας το επέτρεψε. Καμιά φορά ερχόταν κι ο Χατζηχρήστος αν είχε κάποιο συμφέρον.

Την επόμενη χρονιά ανεβήκαμε συ 2η Αθήνας, εκεί σε κάποιους αγώνες έχιναν και επεισόδια. Στον αγώνα με την Αργυρούπολη είμασταν εγώ ο Γιάννης Ταχυδρόμος, ο Σπύρος ο Μιχαλάς αν δε κάνω λάθος και ο συγχωρεμένος ο Αυστραλός. Η λίγοι αστυνομικοί για να προστατέψουν την ομάδα κι εμάς απο τους 200 βαζελόγαυρους που είχαν μαζευτεί έφτιαξαν κάτι σα διάδρομο ανάμεσα τους περνώντας μας έφτυναν, πετούσαν κέρματα και αναπτήρες.

φωτο απο τη Λεόντιο Τζιμάκος, Ελένη, Τζιοβάνι πίσω του εγώ και πίσω μου ο Σπύρος ο Μιχαλάς.


Τον αγώνα τον είδαμε πίσω απ το πάγκο. Τα ίδια και χειρότερα έγιναν στο Ρέντη αυτή τη φορά ήταν όλοι γαύροι και μπήκαμε χωρίς καμιά προστασία, πάλι πίσω απ το πάγκο που συνεχώς αποκρούαμε πέτρες.

Την επόμενη χρονιά στην 1η Αθήνας είχε ανέβει κι ο Ρέντης βάλαμε πούλμαν 50 άτομα εναντίον 150  στην αρχή αλλά πριν ακόμα αρχίσει ο αγώνας οι Γαύροι με τηλέφωνα μάζεψαν όλη τη Σαρα και τη Μάρα έγιναν 500.  Δε θυμάμαι πολλά γιατί έπεσε πολύ ξύλο το μόνο που μου έχει μείνει στο μυαλό είναι ο Χατζηχρήστος να βλέπει τον αγώνα πάνω σε ένα κυπαρίσσι.

Κατευθείαν ανεβήκαμε 3η εθνική κατηγορία μετά 2η που έδιωξαν τον Ορέστη το προπονητή (αργότερα τον προσέλαβαν στο νέο τμήμα γυναικών) Εκεί που αγοράσαμε έτοιμη ομάδα απο τα Μεσόγεια μαζί με τη θέση της στη 3η ή τη 2η (δε θυμάμαι ακριβώς) εθνική κατηγορία.

Στη 2η εθνική το τμήμα ανδρών κόλησε 2-3 χρόνια στην 1η εθνική ανέβηκε το 1994 και υποβιβάστηκε την ίδια χρονιά. Την επόμενη ανέβηκε πάλι και πήγε καλά αν δε κάνω λάθος είχε προπονητή το συμμαθητή μου το Τεντζέρη.


Πέμπτη 28 Απριλίου 2016

H AEKAΡA στο final four του μπάσκετ

Μετά από 11 χρόνια η ΑΕΚ προκρίθηκε στο final four του πρωταθλήματος νικώντας τον ΜΠΑΟΚ με 61-54

ΑΕΚ: Χέρστον 3 (1), Μαυροκεφαλίδης 7 (0/11 σουτ, 7/8 βολές), Μπράουν 7 (1), Κατσίβελης 4, Μαυροειδής 10 (11 ριμπ.), Παπαντωνίου, Σάκοτα 2, Μιλόσεβιτς 8 (1), Γκριν, Κάρτερ 9, Καλαμπόκης 7 (1), Έρικ 4

Ο Γιούρι Ζντοβτς μετά τα συγχαριτήρια στους παίχτες του δήλωσε "Ολοι έχουμε πίστη για την έκπληξη κόντρα στον Ολυμπιακό"

Όλη η δήλωση

Ανυπομονούμε για το επόμενο παιχνίδι. Θα προετοιμαστούμε καλά για τον Ολυμπιακό.

Φυσικά και πιστεύω στην έκπληξη. Πρέπει όλοι να έχουμε πίστη, παίκτες και προπονητές. Δεν βλέπω μεγάλες διαφορές. Η πίεση είναι στην πλευρά του Ολυμπιακού και ίσως εμείς είμαστε πιο απελευθερωμένοι. Θα κάνουμε το παν για την έκπληξη. Δεν θα είναι εύκολο, αλλά θα προσπαθήσουμε.





Ολυμπιακός-ΑΕΚ & Παναθηναϊκός-Άρης τα ζευγάρια των best-of-five ημιτελικών σειρών


Τετάρτη 27 Απριλίου 2016

Τα Τέμπη

Παρά το ότι πέρασαν τόσες δεκαετίες όλοi οι ΑΕΚΤΖΗΔΕΣ γνωρίζουν τα επεισόδια στα Τέμπη.

Παίζαμε με τον Ηρακλή στη Θεσσαλονίκη,  ξεκινήσαμε χαράματα δυο πούλμαν της original και δύο της Φυλής 247 (γνωστής και σαν θύρα 21) που είχε τότε πρόεδρο τον σημερινό αντιπρόεδρο του παναθηναϊκού Κωστα Παπαχαριζάνου.



Όλα κυλούσαν ήσυχα, τα πούλμαν ήταν στολισμένα με σημαίες πανό και κασκόλ στα παράθυρα. Τα πούλμαν της φυλής δεν είχαν διακριτικά της ομάδας και κρατούσαν αποστάσεις από μας,  απ το φόβο τους.

Κάποια στιγμή που σχεδόν όλοι ήμασταν "ζαλισμένοι" όσο παίρνει,  ένα οδόφραγμα από περιπολικά  οδήγησε τα 2 πούλμαν σε ένα ξέφωτο με ένα τεράστιο πλήθος παοκσήδων οι οποίοι άρχισαν με πέτρες καδρόνια και κάθε λογής αντικείμενα να σπάζουν όλα τα τζάμια των πούλμαν.




Απαντήσαμε με όποιον τρόπο μπορούσαμε, επιστρέφοντας τις πέτρες που λόγο του ότι ήταν μιλιούνια όλες έβρισκαν στόχο. Ο Τσέλσυ βγήκε ολόκληρος σχεδόν από ένα σπασμένο παράθυρο με μια αναμένη μολότωφ στο χέρι και τη πέταξε στο πλήθος που υποχώρησε έντρομο, ρίξαμε και 2-3 καπνογόνα.

Οι οδηγοί με την ευκαιρία της υποχώρησης του πλήθους προχώρησαν γύρω στα 500 μέτρα. Βγήκαν σχεδόν όλοι έξω και μπροστά εμείς δίνοντας μάχη για να ανοίγουμε δρόμο και πίσω τα πούλμαν αφου προχωρήσαμε 2-3 χιλιόμετρα μπροστά μας σταμάτησαν 3 νεοφερμένα πούλμαν με παόκια. Τους πήραμε στο κυνήγι,  μαχαιρώθηκε ένας από αυτούς (για ευνόητους λόγους δε θυμάμαι απο ποιόν)  και κάποιοι ξυλοκοπήθηκαν ενώ οι υπόλοιποι έτρεξαν στο βουνό να κρυφτούν.



Δε ξέρω αν κάποιος έχει πάει περισσότερες εκδρομές απο μένα (για 6 χρόνια δεν έχασα ούτε έναν αγώνα πρωτάθλημα και κύπελο. Αυτή η εκδρομή ήταν ότι πιο επικίνδυνο έχω ζήσει.

Δυστυχώς κάποιος δανείστηκε τις φωτογραφίες απο τα Τέμπη και δεν τις επέστρεψε κι έτσι θα βάλω φώτο από άλλη εκδρομή.

Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2016

19 άτομα εξέδρα στη Τούμπα

21 άτομα ξεκινήσαμε απ τη πλατεία Βικτωρίας για τη Τούμπα αποφασισμένοι να κάνουμε εξέδρα ή να σκοτωθούμε.  Εγώ ήμουν ο υπεύθυνος της επικίνδυνης αποστολής.

Δε ξέρω αν τους θυμάμαι όλους. Εγώ (Μισελ)  Ο Κάρολος (Τζιμάκος)Rip, η Ρούλα απ τη Πετρούπολη, ο Σίμος, ο Έντυ (Rip), ο Κώστας απ το Χαϊδάρι, ο Κοτόπουλος απο τη Λούτσα, ο Λάκης απ το Πειραιά (Rip), o Λάζαρος, Τσέλσυ, Ιάσωνας, Τονταϊ (Παναγιώτης), Χρήστος Καλαμάκι,    Δυο Πατησιώτες, Κώστας Ανάκασα, Φασούλας, ο Ράμπο, ο Χομεϊνί.  .... ένας πρεπει να μας λείπει Γιώργος από Κολωνό όπως λένε στα σχόλια και τα ονόματα των 2 από τα Πατήσια  (Ο Πρεκας κι ο Μοβόρος αποκλείεται να ήταν γιατι θα είχαν φάει τα λαρύγκια των Παοκσηδων).  Θα διαβάσουν το άρθρο ας μιλήσουν μπορουν και σχόλιο στο blog.



Οι οποίοι αναγνώρισαν τους 2 παοκσηδες απ τα Πατήσια που τελικά αποφασίσαμε να τους πάρουμε, και για το οικονομικό γιατι τα λεφτα τους θα πρεπε να βαλω εγώ αλλά κυρίως σε μια προσπάθεια επικίνδυνη που αναλάβαμε εγώ με το Σίμο και τελικά απέτυχε να προσπαθήσουμε ενα ειδος ανοχης ενάντια στο Βαζελο (ήταν λογο Βαλιτσογιάννη ο γαύρος της εποχής) κάτι που το είχαμε πετύχει με τους γαύρους οργανώνοντας συντονισμένες επιθέσεις.



Όταν φτάσαμε και μας άφησαν κάπου μετά το Λευκό Πύργο εγω ο Σιμος και τα δυο παοκια πήγαμε στο πρώτο σημείο συνάντησης των Παοκσηδων ενα καφενειο με μπιλιάρδα, εγω φορουσα το κασκωλ στο λαιμο με κουμπωμένο το μπουφάν, αλλά φαινόταν και ο μπράβος που ανέλαβε με παράκληση των δυο απ τα Πατήσια, κάποια γρια τεράστια με το όνομα Ηράκλης ο οποίος μόλις ανέλαβε τη φύλαξη μας έβαλε ένα μεγάλο λοστό στο παντελόνι του. Μου είπε κρύφτο καλύτερα το κασκώλ όλοι σε κατάλαβαν.

Μετά από μιά ώρα όλοι ξεκινήσαμε για το δευτερο ραντεβού όλων των παοκιών. Φτάσαμε στη πλατεία Αριστοτέλους νομίζω, τη κεντρική της Θεσσαλονίκης μα σε 15 λεπτά είχε διαδοθεί σε όλους "δυο οριτζινάλια που μετράνε είναι ανάμεσα μας"  έβλεπα τους ρουφ που έφερναν μεγαλόσωμες ασχημόφατσες και με έδειχναν. Ο Ηράκλης ήρθε και μας είπε χωθήτε στο πρώτο ταξί γιατί ούτε εγώ μπορώ να τους σταματήσω μπαίνοντας στο ταξί σταθηκε με το λοστο στα χέρια για να τους καθυστερήσει μόλις ξεκινησε ένας όχλος μας κυνηγούσε και πετούσε ότι έβρισκε ευτυχώς δε μας πέτυχε τίποτα, πήγαμε Τούμπα και μπηκαμε στη θύρα μας.

Οι υπόλοιποι 17 όπως μου είπε τώρα ο Τσέλσυ πήγανε στο Πανόραμα που έμενε η ομάδα και ήταν σχετικά ασφαλείς κι απο κει στο γήπεδο.

Απ το τελικο κυπέλου στο χαντμπολ


Στο γήπεδο ήμασταν μόνοι οι 19 + καμια 10-12 θαρραλέους ντόπιους Μακεδόνες, όπως οι αδελφοι Πατσά (ψευδώνυμο Σιούτα είναι το κανονικό) νομίζω και ο Κιτσόπουλος, ο Σίμος απ τα Γιανιτσά ο Μιχάλης .  Εντύπωση μου έκανε πως φώναζαν εν χορο δείχνωντας τη μοναδική γυναίκα "εισαι ωραά αλλά πουτάνα Αθηναία" και αυτή έδειχνε κολακευμένη απο το ωραία. Εμείς τους προκαλούσαμε ο Κοτόπουλος με νοήματα ζητουσε απο παοκι να βρεθουν εξω για να του κοψει το λαρύγγι, Ο Κάρολος έκανε κάτι παρόμοια υπήρχαν και καμιά δεκαριά που απλώς τουρτούριζαν από το κρύο και προσπαθούσαν να ζεσταθούν με ζεστό καφέ ή κανα μπάφο.

Μόνη προστασία 10 καπελάκηδες 5 στη μια πλευρά και 5 στην άλλη........ οι εξαγριωμένοι ΠΑΟΚΣΗΔΕΣ που μας ειχαν κυκλώσει ήταν γύρω στις 4 χιλιάδες.
Έλεγα στον επικεφαλής των καπελάκηδων να ζητήσει ενισχύσεις αλλά αυτός ήρεμος, μη φοβάσαι παιδί μου εμεις είμαστε εδώ.

Το εκπληκτικό όταν καμιά 50ριά πήδηξαν ξαφνικά τα κάγγελα  οι 10 καπελάκηδες τους έδειραν με τα παλιά ξύλινα γκλομπς και τους πέταξαν έξω απ το γήπεδο.  Ομολογώ πως χρωστάμε ένα ευχαριστώ σε αυτούς κι ας είναι μπάτσοι ήταν παλικάρια με ... πιο βαριά απ του τσολιά.

Οι νεώτεροι δε μπορουν να φανταστούν πόσο δύσκολο ήταν εκείνη την εποχή χωρις ματ χωρίς προστασία να πας Θεσσαλονίκη (όπως και το αντίθετο, περνουσαμε ολη τη νυχτα στο σταθμό Λαρίσης όταν έπαιζαν με κάποια μικρη Αθηναϊκή ομάδα μήπως και τσακώναμε κάποιο και συχνα τα καταφέρναμε)

Την επόμενη θα σας πω για τον αγώνα με τον Ηρακλή, που 21 ατομα κάναμε πορεία, μας πήγαιναν συνοδεία 3 περιπολικά και 10 πεζοι μπάτσοι καπελάκηδες και μόλις εμφανίστηκαν καμιά 500ριά Παοκια,  οι μπάτσοι έγιναν μπουχός.




Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2015

Εγκρίθηκαν τα 20 εκατομμύρια για την Αγια Σοφια.(γήπεδο ΑΕΚ)

Εγκρίθηκε από το  περιφερειακό Συμβούλιο ο προϋπολογισμός της Περιφέρειας Αττικής για το 2016.  Ανάμεσα στα κονδύλια και τα 20 εκατομμύρια για το γήπεδο της ΑΕΚΑΡΑΣ μας.




Η Ρένα  Δούρου δήλωσε,  «Αναπτυξιακός, κοινωνικός, με έμφαση στην προστασία του περιβάλλοντος και στα έργα υποδομής ο προϋπολογισμός»

'Ηταν η 39η συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, όπου κατατέθηκαν προς συζήτηση και έγκριση το Πρόγραμμα Εκτελεστέων έργων οικονομικού έτους 2016, καθώς και ο Προϋπολογισμός της Περιφέρειας Αττικής για το ίδιο οικονομικό έτος.

Πηγή

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2015

0 -2 μες τις Σέρρες με δυο γκόλ του Δίντσικου

Ήταν μια απο τις πιο μαύρες εποχές της ΑΕΚ είχαμε χάσει μες τη Φιλαδέλφεια από ΟΦΗ Παναθηναϊκό, Ηρακλή. Κανείς δεν είχε τη διάθεση να πάει εκδρομή στις Σέρρες που παίζαμε με τον Πανσερραϊκό.

Εγώ αποφάσισα να πάω μόνος με το τρένο, είχα πάει το μεσημέρι κατά τις 4 για καφέ με το Σπύρο το Μιχαλά, πήρα τηλέφωνο να μάθω δρομολόγια τρένου, έφευγε στις 11 το βράδυ. Έτσι είπαμε με το Σπύρο να πάμε στο Σπόρτιγκ που ήταν κοντά να δούμε Σπόρτιγκ -Αρης μπάσκετ.

Μπαίνουμε στο γήπεδο απέναντι υπήρχαν γύρω στα 50-60 σκουλίκια, έκαναν εξέδρα. Ξαφνικά βλέπω ανάμεσα στα σκουλίκια που φωνάζουν ένα δικό μας το "Κέρμιτ" απ τα Πατήσια παλιότερα τον έλεγαν και ¨ασσο" με το Σπύρο προχωράμε γοργά προς τους αρειανούς μπαίνουμε ανάμεσα τους και βουτάω απ το γιακά το "κέρμιτ", τα σκουλίκια ψιλοσάλταραν  ΚΑΘΗΣΤΕ ΚΑΤΩ φώναξα κι ο "κερμιτ" τους ειπε ενταξει δε τρεχει τίποτα. Τον τράβηξα 5-6 μέτρα παραπέρα, τι δουλειά έχεις εσύ εδώ ρε, του λέω και αυτός ο ηλίθιος για να με καλοπιάσει με το φτωχό μυαλό του μου λέει "έλα ρε πάνκη, δε τρέχει τίποτα για πλάκα ήρθα", το καλόπιασμα ήταν το ότι με αποκάλεσε πανκη, εγώ ούτε ήμουν ούτε καν έμοιαζα με κάτι τέτοιο.



Του ρίχνω μια σφαλιάρα και του λέω για πλάκα δηλαδή φώναζες "Ελλας Ελλάς γαμιέται η Αθήνα κι ο Πειραιάς" Έλα ρε πάνκη συγνώμη έκανα βλακεία. του ρίχνω δεύτερη φάπα και του λέω μη σε ξαναδώ στη Φιλαδέλφεια θα σε τσακίσω. Αυτός επέμενε, έλα ρε πάνκη συγχώρεσε με. Εκείνη την ώρα έρχεται κι ο πιο μάγκας των σκουλικιών ο "λουρίδας" δύο μέτρα τουλάχιστον και το μαλί μοϊκάνα. Πάρε το φίλο σου και φύγε του λέω γιατί θα τη πληρώσεις εσύ.  Ο "κερμιτ" δε ξαναπάτησε στην ΑΕΚ ενώ μέχρι τότε δεν έχανε αγώνα ..... οι μεγαλύτεροι απο σας θα ξέρετε για ποιον μιλάω.

Στο σταθμό του ηλεκτρικού αφού αφήσαμε τα σκουλίκια μου μας αγριοκοίταζαν να φύγουν, μόλις έκλεισαν οι πόρτες άρχισαν να μας βρίζουν και να μας απειλούν καθώς το τρένο έφευγε. Χαιρέτισα το Σπύρο που πήγαινε απο την άλλη πλευρά προς το σπίτι του, μπήκα σε ένα βαγόνι προς Ομόνοια.



Κατεβαίνω Ομόνοια και μπροστά στ Νέον βλέπω τον Αυστραλό (απο ότι άκουσα έχει πεθάνει) του λέω πάω Σέρρες έρχεσαι? Σε πόση ώρα φεύγει το τρένο μου λέει, Σε δυο ώρες και κάτι απαντώ. Αρχίζω τη τράκα γιατί δεν έχω μία θα σε βρω στο σταθμό Λαρίσης μου λέει.

10.40 είκοσι λεπτά πριν ξεκινήσει το τρένο έρχεται με ένα καράφλα, να του λέει δε σου λέω ψέματα με το παιδί μαζί θα πάμε εκείνος μπροστά στο εκδοτήριο του δίνει ένα πεντακοσάρικο 900 με επιστροφή είχε το εισητήριο μετράει μέχρι και φραγκοδίφραγκα έχει 800 του δίνω και γω άλλες 100 δρχ βγάζει το εισητήριο. Μπαίνουμε στο τρένο μαζί με το καράφλα βρίσκουμε ένα κουπέ με μόνο του το Τσακατσούκα μέσα. Μπαίνω ο Αυστραλός προχωρά με το καράφλα ψιθυρίζωντας αύριο τέτοια κατά τη 1 θα είμαι εδώ ...... Ποιός γαμάει ποιόν με ρωτά ο τσακατσούκας εγώ παρά το ότι ήμουν 18-19 ετών δεν είχα πάρει χαμπάρι. Τι λες του λέω δε νομίζω, τι δε νομίζεις βρε μαλάκα κάνει μπάμ μου λέει.

Εγώ έπεσα απ τα σύννεφα, τότε είχαν ακόμα κατοίκους. Σε πεντε λεπτά το τρένο ξεκινά ο Αυστραλός μπαίνει στο κουπέ,  ουφ έφυγε κάνει, καλά ρε μαλάκα εισιτήριο για το γήπεδο πως θα πάρεις? του λέω,  δε ξέρω μου απαντά,  πάρε ένα πεντακοσάρικο για να φας και κάτι,  του λέω (το εισιτήριο έκανε 300 δρχ). Δώσε μου και μένα ούτε εγώ έχω,  πετάγεται ο τσακατσούκας, σάλτα και γαμήσου μαλάκα του απαντώ και αράζω σε μια γωνιά.

Ο Τσακατσούκας (τον έλεγαν έτσι γιατί στη Φιλαδέλφεια πουλούσε πασατέμπο φωνάζωντας  ΕΛΑ Ο ΤΣΑΚΑΣ - ΈΛΑ Ο ΤΣΑΚΑΣ - Ο ΤΣΑΚΑΤΣΟΥΚΑΣ ) μου είπε θα μείνω αλλη μια μέρα στις Σέρρες έμαθα έχουν δυο νοσοκομεία, βρίσκω συγγενείς ετοιμοθάνατων ή σοβαρά άρρωστων και τους πουλώ θαυματουργές εικόνες και μου δειξε, ενα κομάτι κόντρα πλακέ με κολλημένη μια εικόνα απο βιβλίο θρησκευτικών.

Ήπιαμε κάτι μπύρες στο εστιατόριο του τρένου και βρήκαμε τρεις 17χρονους,  που πήγαιναν να δουν τη θεια τους αλλά μας είπαν ψέματα, πως πάνε δήθεν για τον αγώνα και θα μείνουν και δυο μέρες μάλιστα  ο ένας είχε στη τσάντα του και κασκώλ και καταλήξαμε να τραγουδάμε συνθήματα στις 2 τα ξημερώματα. Κοιμήθηκα λίγο και στις 7 φτάσαμε θεσσαλονίκη Φωνάξαμε ένα δυνατό Ε-Ε-ΕΝΩΣΙΣ και μετά ο ένας απ τους τρεις πιτσιρικάδες φώναξε "Βούλγαροι".

Ο σταθμάρχης έπαθε αμόκ,  ποιος το είπε αυτό φώναζε! Ξαναπές το μπροστά μου βρε ζάβλακα! Δεν έχεις αρχίδια να το πεις τώρα? Το συνέχιζε κανα πεντάλεπτο ώσπου είπε " Γαμιέστε όλοι οι ΑΕΚΤΖΗΔΕΣ ". Με αυτό σάλταρα. Εγώ το είπα ρε μαλάκα τι θέλεις? του λέω.  Μπαίνει μέσα έξαλλος διώχνει όλους τους επιβάτες και τους συναδέλφους του από ένα βαγόνι μπαίνει σε ένα κουπέ και μου λέει!  Έλα να μετρηθούμε.

Έβγαλε το μπουφαν εγώ κράτησα το πέτσινο που είναι σα πανοπλία δερνόμασταν επι 15 λεπτά, Εγώ μπορεί να είχα κάποιες μώλωπες στο πρόσωπο αλλά αυτός είχε φάει τόσες στα πλευρά και στα νεφρά του που τον πήγαν νοσοκομείο. Προς τιμή του δεν είπε τίποτα στην αστυνομία. Το τρένο όμως χωρίς σταθμάρχη καθυστέρησε 2 ώρες και φτάσαμε Σέρρες 20 λεπτά πριν τη σέντρα.

Μπαίνουμε γήπεδο, αφού φτάσαμε τρέχοντας και βλέπουμε πως είμασταν μεσα στην εξέδρα των φανατικών Σερραίων ενω οι δικοί μας βορειοελλαδίτες ήταν δίπλα μας χώριζε ένα κάγκελο 5 μέτρα ψηλό οι πιο νταήδες και μεγαλόσωμοι άρχισαν να έρχονται προς το μέρος μας, ο Αυστραλός σα μαϊμού σκαρφαλώνει και πηδάει δίπλα σε λίγα δεύτερα. Έλα έλα με φώναζαν οι δικοί μας, ανεβαίνω στο κάγκελο αλλά 5 μέτρα κι απο κάτω σκαλιά. Εγώ έχω πρόβλημα με τον αστράγαλο απο 2 μέτρα να πηδήξω γυρνά και πρήζεται, κουτσαίνω για μέρες.  Είμαι γύρω στα πέντε λεπτά στο κάγκελο,  από τη μία φώναζαν πήδα θα σε πιάσω,  από την άλλη κούναγαν βρίζοντας το κάγκελο για να πέσω. Μου φάνηκαν τα 5 λεπτά μιά ώρα ώσπου αναγκάστηκα να κρεμαστώ απ το κάγκελο και να πέσω από μικρότερο ύψος.

Ευτυχώς δε γύρισε ο αστράγαλος και προσγειώθηκα πάνω σε σκαλοπάτι κι όχι ανάμεσα σε δύο. Τελειώνει ο αγώνας τα μεγάφωνα λένε οι οπαδοί της ΑΕΚ για την ασφάλεια τους να παραμείνουν στο γήπεδο, όμως το τρένο μας έφευγε σε 20 λεπτά και ο σταθμός ήταν 15 λεπτά τρέχοντας.  Φύγαμε με τη μία,  προλάβαμε  28 ώρες ταξίδι με το τρένο για δυο ώρες στις Σέρρες για να δούμε ΑΕΚ.

Απο την επιστροφή δε θυμάμαι τίποτα μάλλον θα κοιμόμουν συνέχεια.

 Α και κάτι που για μένα δεν έχει μεγάλη σημασία κερδίσαμε 0-2 με δυο γκολ του Γιάννη του Δίντσικου.

Όποιος θυμάται χρονιά να μου το πει να το προσθέσω.
(Δεν έχω βάλει χρονιά γιατί μου έχουν πει 3 διαφορετικές ημερομηνίες) καλύτερα έτσι στις αρχές των 80s.


Οι φώτο δεν είναι δικές μου αν τις δει όποιος της έφτιαξε να μου πει να αναφέρω το όνομα του.